مقالهعنوان: بررسی احکام محاربه از منظر فقه امامیهمحقق: محمد انور عالمی                     چکیده: بررسی احکام محارب از موضوعات مهم فقهی ـ حقوقی است که به طور مستقیم با اجرای عدالت و احقاق حق در جامعه ارتباط دارد. اساسا امنیت جامعه گره خورده با مجازات مجرمین بالاخص مجرمین که دست به محاربه، ارعاب و افساد فی الارض می زنند که هدف از محاربه علاوه بر قتل و چپاولگری، ایجاد رعب و وحشت در جامعه است که دین اسلام راه چاره به اشد مجازات دیده است بگونه ای که مجازات وی را از سارق معمولی و حتی کافر شدید تر بیان کرده است لذا، در این تحقیق علاوه بر واژه های موذیل مورد بررسی قرار گرفته اند: تعریف محارب، مدرک محاربه، منظور از محارب، شرایط تحقق محاربه و کیفیت اجرای حکم محاربه در این مورد ترتیبی یا تخییری بودن اجرای حکم محاربه مورد بحث واقع شده اند و همینطور موارد اسقاط حد محارب و راههای اثبات محاربه مورد کنکاش واقع شده اند.      مقدمهدین مقدس اسلام احکام کیفری را بر اساس تشخیص مصالح بشر طراحی نموده است و با توجه به جنبههای زندگی فردی و اجتماعی بشر این احکام را وضع نموده است تا انسان در روابط بین خویش، خدای خویش و جامعه از حدود تعیین شده تجاوز ننمایند زیرا آیات و روایات با توجه به این روابط و برای کنترل انسان های متخلف مجازاتی را طراحی نموده اند از جمله در مورد کیفر محارب که بر اساس آیات و روایات وی را به اشد مجازات محکوم نموده زیرا مجازات قاتل، حتی کفار که از صحنه جنگ اسیر می شود و یا دزد معمولی، با کسی امنیت جامعه را به مخاطره انداخته است

    بسمه تعالیموضوع: نقش توبه در سقوط مجازات علیه امنیت ملی از منظر حقوق ایران و افغانستان دانش پژوه: محمد انور عالمیسال تحصیلی: 1399 - 1400            1ـ چکیده توبه یکی از اسباب شرعی تخفیف یا سقوط مجازات و از تأسیسات فقه اسلامی است و قرآن کریم در آیات متعددی انسانهارا به توبه تشویق و توابین را با مطهرین برابر قرار داده است و می فرماید: «ان الله یحب التوابین و المتطهرین[1]» و همنیطور در روایات از معصومین به رسیده، به توبه و آثار آن بسیار سفارش و پرداخته اند و آنچه که از روایات قابل استفاده می شود این است که، توبه رجوع و اظهار ندامت از اعمال بد گذشته و تلاش در اصلاح اعمال آینده است؛ توبه اگر به صورت واقعی صورت بگیرد پذیرفته خواهد شد. هدف اصلی در این تحقیق بررسی جایگاه توبه در سقوط مجازات جرائم علیه امنیت ملی از منظر حقوق ایران و افغانستان است. در هر صورت توبه در سقوط مجازات در فقه و قانون مجازات اسلامی به عنوان وسیله ای برای تخفیف یا معافیت از مجازات، منوط به تحقق شرائط لازم است و هرگز برای فرار مجرم از چنگال عدالت نیست. 2ـ مقدمهاز دید آیات و روایات، توبه چهره عمل را تغییر و سیئات را به حسنات تبدیل می کند. توبه در بعد فردی و اجتماعی آثار و پیامدهای فراوانی دارد، زمانی که انسان مرتکب گناه می شود بالاخص گناهانی که امنیت جامعه را به هم می زند، از فطرت خود که بر اساس پاکی آفریده فاصله می گیرد بار گناهان او سنگین می شود به گونه ای که در دنیا و آخرت به مجازات متناسب با اعمال او رسیدگی می شود تنها راهی که باعث نجات مجرم یا تخفیف مجازات او می شود توبه است دین مبین اسلام برای سبک کردن و یا از بین بردن

حریم خصوصی در قرآن و سنت«یَا أیُّهَا الّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثیرًا مِنَ الظَّنِّ إنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إثْمٌ وَلا تَجَسَّسُوا وَلا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أیُحِبُّ أحَدُکُمْ أنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أخیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللهَ إنَّ اللهَ تَوّابٌ رَحِیمٌ»قال رسول الله صلّی الله علیه وآله:  «یا معشر من أسلم بلسانه ولم یخلص الإیمان إلی قلبه لا تذمّوا المسلمین ولا تتبّعوا عوراتهم. فإنّه من تتبّع عوراتهم تتبّع الله عورته و من تتبّع الله عورته یفضحه ولو فی بیته» ای گروهی که به زبان اسلام آوردید و ایمان به قلب شما وارد نشده، مذمّت نکنید مسلمانان را، و جستجو نکنید قبایح مستورة آن ها را؛ زیرا که کسی که عورات آن ها را جستجو کند، خداوند جستجو کند عورات او را. و کسی را که خدا جستجوی عورت او کند، مفتضح کند او را و اگرچه در خانه اش باشد.«لا تفتش الناس عن أدیانهم فتبقی بلا صدیق» از دین و آیین مردم پرس وجو مکن که بی دوست می مانی.«إنّی لم اُؤمَر أن أنقب عن قلوب الناس ولا أشقّ بطونهم» من مأمور نیستم که دل های مردم را بکاوم و درونشان را بشکافم.«لا تسألوا الفاجرة، من فجر بک؟ فکما هان علیها الفجور، یهون علیها أن ترمی البرئ المسلم» از زن بدکاره نپرسید، چه کسی با تو فسق کرد؟ زیرا همان گونه که به راحتی مرتکب فحشا می شود، به آسانی هم مسلمان بی گناهی را بدنام می کند.«أحِبّ فی الله وأبغِض فی الله، ووال فی الله، وعاد فی الله. فإنّه لا تنال ولایة الله إلا بذلک ولا یجد رجل طعم الإیمان وإن کثرت صلاته وصیامه حتّی یکون کذلک. وقد صارت مؤاخاة الناس یومکم هذا أکثرها فی الدنیا. علیها یتواددون وعلیها یتباغضون» به خاطر خدا دوست بدار و به خاطر خدا نفرت داشته باش، و به خاطر خدا دشمنی ورز